[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
::
اطلاعات نشریه

صاحب امتیاز
دانشگاه حکیم سبزواری 

مدیر مسئول: رویا عسکری

سردبیر: امیرحسین حقیقی

دبیر تخصصی: کیوان حجازی

مدیر اجرایی و ویراستار فارسی: ندا بدری 

کارشناس نشریه
حلیمه وحدت پور

دوره انتشار: دو فصلنامه
زبان: فارسی
شاپای الکترونیکی 

 2228-X723

پست الکترونیک
    sbs.su2010@gmail.com  

..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
Google Scholar
..
:: جستجو در مقالات منتشر شده ::
3 نتیجه برای هیپوکمپ

طاهره دلیر، رضا قراخانلو، مقصود پیری، حسن متین همایی،
دوره 19، شماره 19 - ( 1-1397 )
چکیده

مقدمه و هدف: ورزش از طریقBDNF اثرات مفید خود را بر مغز القا می­ کند. با این حال، سازوکارهای سلولی این امر به طور کامل شناخته نشده است. بنابراین، هدف از انجام این پژوهش، بررسی اثر 8 هفته تمرین هوازی تناوبی بر بیان mRNAژن ­های SIRT1، CREB و BDNF در هیپوکمپ رت­ های نر ویستار بود.
روش­ شناسی: 12 سر رت 8 هفته ­ای آزمودنی­ های این مطالعه را تشکیل می­ دادند. رت­ها به روش تصادفی ساده به 2 گروه تقسیم ­شدند: گروه ورزش و گروه کنترل. حیوانات گروه ورزشی، تمرین هوازی تناوبی را به مدت 8 هفته (5 جلسه در هفته با سرعت 10 الی 15 متر بر دقیقه) تجربه نمودند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی حیوانات تشریح ­شدند و بافت هیپوکمپ استخراج گردید. اندازه­ گیری بیان mRNA ژن­ های SIRT1، CREB و BDNFبا استفاده از روش Real time-PCR صورت پذیرفت. از آزمون t مستقل برای مقایسه گروه­ ها استفاده شد و معنی­ داری بین متغیرها در سطح 0.05≥P مورد توجه قرار گرفت.
یافته ­ها: نتایج نشان داد که میزان بیان mRNA ژن­ های SIRT1، CREB و BDNF در بافت هیپوکمپ گروه تمرین ورزشی در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی­ داری افزایش یافت (0.001≥P).
بحث و نتیجه ­گیری: به طور کلی، به نظر می ­رسد که تمرین هوازی تناوبی قادر است از طریق مسیر پیام ­رسانی SIRT1/CREB/BDNF سطوح BDNFهیپوکمپ را به صورت مثبت تنظیم کند. از این رو، این نوع از تمرین ورزشی می­ تواند به منظور القاء اثرات مفید ورزش بر سلامت مغز بکار گرفته شود.


دکتر مجید کاشف، دکتر مجتبی صالح‌پور، آقای مجتبی صادق‌قمی،
دوره 22، شماره 22 - ( 7-1398 )
چکیده

مقدمه و هدف: افزایش پروتئین­ های مرتبط با خون ­رسانی در بافت هیپوکمپ متعاقب تمرین ورزشی شنا احتمالاّ می­ تواند­ ‌از بروز بیماری­ های مغزی مانند آلزایمر جلوگیری کند. هدف تحقیق حاضر تعیین تأثیر هشت هفته تمرین ورزشی شنا بر سطوح VEGF-A و FGF-2 بافت هیپوکمپ و شاخص لی در موش های بزرگ آزمایشگاهی نر نژاد ویستار بود.
مواد و روش ­ها: تعداد 16 سر موش بزرگ آزمایشگاهی نر به طور تصادفی در 2 گروه هشت سری (تمرین شنا و کنترل) تقسیم شدند. گروه تمرین ورزشی شنا هشت هفته، هر هفته 5 روز متوالی برای 60 دقیقه در آب با دمای 2±32 درجه سانتی­ گراد تمرین کردند. برای اندازه گیری سطوح VEGF-A و FGF-2 از روش الایزا، برای اندازه‌­گیری شاخص لی از اندازه ­گیری قد و وزن و برای آزمون فرضیه­ ها از آزمون­ های تی مستقل، یومن ویتنی و ویلکاکسون در سطح 0.05>P استفاده شد.
یافته­ ها: نتایج نشان داد که هشت هفته تمرین شنا با افزایش معنادار VEGF-A (P=0.002) و FGF-2 (P=0.0001) هیپوکمپ نسبت به گروه کنترل همراه بود. به علاوه هشت هفته تمرین شنا باعث کاهش معنادار شاخص لی و بهبود توده بدنی در موش­ های بزرگ آزمایشگاهی گردید (0.012=P).
بحث و نتیجه گیری: نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که هشت هفته تمرین شنا، باعث افزایش عوامل موثر در رگ زایی در بافت هیپوکمپ و بهبود توده بدنی موش ­های بزرگ آزمایشگاهی نر نژاد ویستار می ­شود.

خانم فاطمه زائری ایرانی، دکتر محمدرضا کردی، دکتر رضا نوری،
دوره 22، شماره 22 - ( 7-1398 )
چکیده

مقدمه و هدف: اگر چه نقش مطلوب تمرینات ورزشی بر سلامت بیماران مبتلا به آلزایمر (AD) گزارش شده است، اما سازوکار این اثار بر عملکرد نورونی در این بیماران هنوز به خوبی شناخته نشده است. لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر تمرین تناوبی شدید (HIIT) و تمرین در محیط غنی‌شده حرکتی (RE) بر بیان پروتئین‌های آیریزین و آدیپونکتین در بافت هیپوکمپ رت‌های آلزایمری طراحی شد.
مواد و روش­ ها: در این مطالعه تجربی 25 سر موش صحرایی به گروه‌های (1) کنترل، (2) شم Sh)، 3) آلزایمری شده با استرپتوزوتوسین AD)،4) تمرین تناوبی شدید (HIIT) و (5) تمرین در محیط غنی شده حرکتی (RE) تقسیم شدند. گروه HIIT به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته و هر جلسه در 9 تناوب 90 ثانیه‌ای با شدت 85 درصد سرعت بیشینه به تمرین بر روی تردمیل پرداختند و گروه تمرین RE در قفس‌های ویژه غنی شده از نظر حرکتی قرار گرفتند. به منظور تایید مدل آلزایمری رنگ آمیزی تیوفلاوینی انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل استنباطی یافته‌ها از آزمون تحلیل واریانس یک‌راهه همراه با آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (0.05>P).
یافته­ ها: در حالیکه انجام تمرینات RE موجب افزایش معنادار سطح آیریزین در مقایسه با گروه آلزایمری (0.009=P) شد، تمرینات HIIT تغییر معنادار در سطح آیریزین ایجاد نکرده است. همچنین هیچ یک از روش­ های تمرینی تغییرات معنادار در سطح آدیپونکتین ایجاد نکرده‌اند (0.05>P).
بحث و نتیجه­ گیری: انجام فعالیت در محیط غنی‌سازی شده حرکتی از طریق سازوکار آیریزین آثار مطلوب­تری در کاهش نشانه­ های AD دارد. 


صفحه 1 از 1     

Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4447