[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
::
اطلاعات نشریه

صاحب امتیاز
دانشگاه حکیم سبزواری 

مدیر مسئول: رویا عسکری

سردبیر: امیرحسین حقیقی

دبیر تخصصی: کیوان حجازی

مدیر اجرایی و ویراستار فارسی: ندا بدری 

کارشناس نشریه
حلیمه وحدت پور

دوره انتشار: دو فصلنامه
زبان: فارسی
شاپای الکترونیکی 

 2228-X723

پست الکترونیک
    sbs@hsu.ac.ir  

..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: جستجو در مقالات منتشر شده ::
5 نتیجه برای قدرت

مریم نورشاهی، فریبرز هوانلو، مهدی بیگ زاده، عبدالصالح زر،
دوره 2، شماره 3 - ( 1-1389 )
چکیده

هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تأثیر شش هفته تمرین مقاومتی و سرعتی بر برخی عوامل آمادگی جسمانی در دانشجویان مرد غیر ورزشکار بود. روش شناسی: تعداد 36 دانشجوی مرد غیر ورزشکار (میانگین سن 1/21 سال، میانگین وزن6/73 کیلوگرم و میانگین قد 76/1 سانتی متر) به طور تصادفی انتخاب و به سه گروه تمرین مقاومتی، سرعتی و کنترل تقسیم شدند. گروه های تمرین مقاومت (به شکل هرمی) و سرعتی (به شکل هرمی) هر یک برنامه تمرین ویژه خود را به مدت 6 هفته و 3 جلسه در هفته اجرا کردند. نتایج: نتایج به دست آمده از روش آماری t مستقل نشان داد که تمرین مقاومتی و سرعتی موجب تغییر معنی داری در انعطاف پذیری، قدرت و توان بی هوازی شدند (0001/0 =p) هم چنین نتایج تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که بین این دو نوع تمرین از نظر انعطاف پذیری و توان بی هوازی اختلاف معنی داری وجود نداشت (34/0= p)، اما این تفاوت در قدرت معنی دار بود (0001/0 =p). نتیجه گیری: با توجه به یافته ها می توان چنین نتیجه گرفت که تمرینات هرمی مقاومتی و سرعتی می توانند موجب بهبود انعطاف پذیری، قدرت عضله همسترینگ و توان بی هوازی شوند، اما به نظر می رسد تمرینات مقاومتی روش موثرتری بر قدرت عضله همسترینگ باشد.


حمید محبی، نادر رهنما، مهرزاد مقدسی، کاظم رنجبر،
دوره 4، شماره 7 - ( 1-1391 )
چکیده

  چکیده

  زمینه و هدف: مصرف مکمل کراتین در بین ورزشکاران جوان، رواج بسیاری یافته است. بنابراین، هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر مصرف مکمل کراتین بر برخی شاخص های عملکردی بازیکنان جوان فوتبال بوده است.

  روش‌شناسی: بدین منظور 17 بازیکن جوان فوتبال با میانگین سن 33/1 ± 18/17 سال، قد 17/6 ± 6/169 سانتی‏متر و وزن 37/1 ± 67/61 کیلوگرم به عنوان آزمودنی انتخاب شدند و در یک طرح دوسوکور به دو گروه کراتین (8 n= ) و دارونما (9 n= ) تقسیم شدند. گروه کراتین 5 گرم کراتین و گروه دارونما 5 گرم آرد گندم، 4 بار در روز و به مدت 6 روز مصرف نمودند. قبل و بعد از مکمل‌سازی، شاخص‌های توان بی‌هوازی پاها، قدرت عضلانی، چابکی و دریبل با آزمون‌های معتبر اندازه‌گیری شدند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های t همبسته و t مستقل استفاده شد.

  یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد وزن بدون چربی، در گروه کراتین افزایش معنی‌دار یافت (01/0 P< )، ولی در گروه دارونما تغییر معنی‌داری نکرد. علاوه براین، زمان اجرای آزمون چابکی (001/0 P< ) و آزمون دریبل (04/0 P< ) در گروه کراتین کاهش معنی‌دار یافت، به‌طوری که اختلاف میانگین تغییرات در این متغیرها بین دو گروه کراتین به‌طور معنی‌دار بیشتر (05/0 P< ) از گروه دارونما بود. قدرت عضلانی (001/0 P< ) و توان بی‌هوازی پاها (002/0 P< ) درگروه کراتین افزایش معنی‌داری یافت، اما تغییرات این دو متغیر بین دو گروه معنی دار نبود (05/0 P> ).

  بحث و نتیجه‌گیری: مکمل‌سازی کوتاه مدت کراتین عملکرد فوتبالیست‌های جوان را، بهبود می‌بخشد.

 


مینو باسامی، سجاد احمدی زاد، هیوا رحمانی، امجد نیک سرشت،
دوره 5، شماره 9 - ( 1-1392 )
چکیده

هدف: هدف تحقیق حاضر بررسی پاسخ غلظت پلاسمایی ویسفاتین به حجم فعالیت مقاومتی و ارتباط آن با مقاومت به انسولین، هورمون رشد وIL-6 می‌باشد. روش شناسی: پانزده مرد جوان سالم (سن 1±9/23سال، وزن 2/7±4/74 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 6/3±1/26 کیلوگرم بر متر مربع) در تحقیق حاضر شرکت نمودند. بعد از تعیین 10-RM، آزمودنی ها دو جلسه فعالیت مقاومتی 3 نوبت و 5 نوبتی را با فاصله یک هفته و بطور تصادفی اجرا نمودند. سه نمونه‌ خونی قبل و بعد از فعالیت و نیز بعد از 30 دقیقه ریکاوری گرفته شدند و برای اندازه‌گیری هورمون رشد، اینترلوکین-6 و ویسفاتین آنالیز شدند. مقاومت به انسولین نیز با استفاده از غلظت گلوکز و انسولین محاسبه گردید. برای مقایسه جداگانه داده های قبل و بعد از ورزش و بعد از ریکاوری در دو جلسه، از آزمون آنالیز واریانس3×2 مکرر استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین پاسخ پلاسمایی ویسفاتین، اینترلوکین -6 و شاخص مقاومت به انسولین به دو حجم متفاوت فعالیت مقاومتی تفاوت معنی‌داری وجود ندارد (05/0P). بررسی همبستگی آماری داده ها در پاسخ به فعالیت، ارتباط معنی داری را بین هیچ کدام از متغیرهای اندازه گیری شده با ویسفاتین نشان نداد (05/0
مقصود نبیل پور، رامین امیر ساسان،
دوره 7، شماره 13 - ( 2-1394 )
چکیده

مقدمه و هدف: تعیین حجم تمرین از نکات کلیدی در طراحی تمرینات مقاومتی به حساب می‌آید. هدف از این تحقیق مقایسه اثرات دستکاری حجم تمرین مقاومتی بر قدرت عضلانی بالاتنه و پایین‌تنه در مردان تمرین نکرده بود.
روش‌شناسی: 18 مرد تمرین¬نکرده با دامنه سنی 24-20 سال به طور داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی‌ها پس از اندازه‌گیری قدرت (1RM) در دو حرکت (پرس سینه و پرس پا) با آزمون کولموگروف-اسمیرنوف در دو گروه دو ستی ثابت (9=n) و ست‌هایی با توالی و حجم متغیر (9=n) همگن‌سازی شد. همچنین وزن و محیط ران نیز اندازه‌گیری شد. آزمودنی‌ها به مدت چهار هفته برنامه تمرینی مشترکی را اجرا کردند و پس از چهار هفته مجدداً آزمون قدرت 1RM به عمل آمد و با رکوردهای جدید گروه دوستی همان برنامه را به مدت شش هفته دیگر ادامه دادند ولی گروه ست‌های متغیر در هر جلسه تمرینی ست‌های متغیری را در هر حرکت بر روی عضلات اعمال می‌کردند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون t وابسته و آزمون t مستقل به ترتیب برای مقایسه تغییرات درون گروهی و بین گروهی در سطح p<0.05 استفاده شد.
یافته‌ها: قدرت یک تکرار بیشینه به طور معنی‌داری پس از پایان چهار هفته و پس از پایان شش هفته در تمام حرکات بالاتنه و پایین‌تنه در هر دو گروه به طور معنی‌دار افزایش یافت (P≤0.05). درصد افزایش قدرت بیشینه در پایین‌تنه و بالاتنه در گروه ست‌های با توالی و حجم متغیر بالاتر از گروه دو ستی ثابت بود. همچنین وزن در پایان چهار هفته و محیط ران در پایان ده هفته به طور معنی‌داری افزایش یافت (P≤0.05).
بحث و نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد پس از سازگاری اولیه، بالاتنه و پایین‌تنه نسبت به یک حجم تمرینی مشخص پاسخ مشابهی می‌دهند. همچنین پس از سازگاری‌های اولیه، تمرینات با حجم بالا (سه ست) در مقایسه با حجم پایین (دو ست) سازگاری‌های بیشتری ایجاد می‌کند.


دکتر روح‌الله محمدی میرزایی، دکتر ناصر غلامی،
دوره 22، شماره 22 - ( 7-1398 )
چکیده

مقدمه و هدف: مکمل‌یاری ویتامین D باالقای پاسخ­های فیزیولوژیکی عضله اسکلتی و بهبود عملکرد همراه است. پژوهش حاضر با هدف تأثیر 8 هفته مکمل‌یاری ویتامین D بر مؤلفه ­های زیست­ حرکتی و عوامل التهابی کبدی فوتسالیست­ های زن تیم­ ملی ناشنوا انجام گرفت.
مواد و روش­ ها: بدین­ منظور 16 فوتسالیست زن تیم ملی ناشنوایان (سن 3.14±50.25 سال، قد 3.63±95.154 سانتی­متر، وزن 3.46±58.57 کیلوگرم و شاخص توده بدنی 1.07±11.24 کیلوگرم بر مترمربع) به صورت داوطلبانه با آرایش تصادفی به دو گروه مکمل (8 نفر) و دارونما (8 نفر) تقسیم شدند. آزمودنی­ ها 120 دقیقه قبل از فعالیت ویتامین D و دارونما را به روش دوسوکور مصرف کردند. از آزمودنی­ ها آزمون­ های قدرت بیشینه عضلات­ پا، توان بی­ هوازی و هوازی، سرعت، چابکی و 5 سی­ سی خون ناشتا از ورید آنتی­ کوبیتال قبل و بعد از آزمون گرفته شد. برنامه تمرینی شامل یک دوره برنامه تمرینات تداومی، پلایومتریک، مقاومتی و اختصاصی بود. برای تحلیل داده­ ها از آزمون­های شاپیروویلک، تحلیل کوواریانس یک­ طرفه استفاده شد.
یافته‌ها: تحلیل­ کوواریانس یک­ طرفه نشان داد، بین میانگین باقیمانده نمرات ویتامین D (نانوگرم/میلی‌لیتر)، قدرت­ پا (کیلوگرم) و ارگوجامپ (توان) برحسب عضویت گروه (مکمل و کنترل) تفاوت معنی ­داری وجود دارد (0.05P). بین میانگین باقیمانده نمرات توان­ هوازی، سرعت، آلانین ­ترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلکالین فسفاتاز تفاوت معنی­ داری در گروه (مکمل و کنترل) وجود ندارد (0.05P≥).
بحث و نتیجه­ گیری: یافته­ های تحقیق حاکی از افزایش سرمی ویتامین D (19نانوگرم/میلی­ لیتر) است. مطلوب­ ترین نتیجه پژوهش حاضر این ست که سطح ویتامین D برای عملکرد عضله اسکلتی حیاتی است. حفظ سطح مطلوب ویتامین D مانع از بروز عوامل التهابی کبدی ناشی از تخریب بافت عضلانی می گردد. بنابراین، ورزشکاران باید در طول سال ارزیابی (OH)D-25 شوند، در صورت بروز مشکل مکمل‌یاری صورت گیرد.

 


صفحه 1 از 1     

Persian site map - English site map - Created in 0.09 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4510