[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
::
اطلاعات نشریه

صاحب امتیاز
دانشگاه حکیم سبزواری 

مدیر مسئول: رویا عسکری

سردبیر: امیرحسین حقیقی

دبیر تخصصی: کیوان حجازی

مدیر اجرایی و ویراستار فارسی: ندا بدری 

کارشناس نشریه
حلیمه وحدت پور

دوره انتشار: دو فصلنامه
زبان: فارسی
شاپای الکترونیکی 

 2228-X723

پست الکترونیک
    sbs.su2010@gmail.com  

..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
Google Scholar
..
:: جستجو در مقالات منتشر شده ::
4 نتیجه برای پیری

مقصود پیری، محمدعلی کهن پور، آسیه عباسی دلویی،
دوره 8، شماره 16 - ( سال هشتم/ شماره 2/ پیاپی 16/ پاییز و زمستان 1395 )
چکیده

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر، تأثیر دو نوع تمرین مقاومتی با و بدون انسداد عروق مستقل از رژیم غذایی بر ترکیب بدنی، پروفایل لیپید و پروتئین واکنشی C زنان جوان غیر ورزشکار بود.
روش‌شناسی: 45 زن جوان غیر ورزشکار (سن 7/3±5/26 سال، قد 8/3±4/167سانتی‌متر، وزن 1/4±66 کیلوگرم و شاخص توده بدنی 7/0±5/23 کیلوگرم بر مترمربع) به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه تمرین مقاومتی سنتی، تمرین مقاومتی با انسداد عروق و کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. دو گروه تجربی به مدت 24 هفته و هر هفته چهار جلسه در برنامه تمرینی خود شرکت کردند. گروه مقاومتی سنتی، تمرینات را با شدت 70 تا 80 درصد یک تکرار بیشینه تا حد خستگی؛ و گروه تمرین مقاومتی با انسداد عروق، تمرینات را با شدت 20 تا 30 درصد یک تکرار بیشینه تا حد خستگی انجام دادند.
یافته­ ها: نتایج نشان داد هر دو نوع تمرین مقاومتی باعث کاهش معنادار تری گلیسرید، کلسترول تام، کلسترول، لیپوپروتئین با چگالی کم، لیپوپروتئین با چگالی خیلی کم و پروتئین واکنشی C و نیز افزایش معنادار کلسترول و لیپوپروتئین با چگالی بالا در این زنان شد (P<0.05)؛ اما تفاوت بین دو گروه معنادار نبود (P>0.05).
بحث و نتیجه­ گیری: تمرینات مقاومتی با انسداد عروق اگرچه با شدت کمتری انجام می­شوند، اما به دلیل ایجاد هیپوکسی و لذا نیازهای متابولیک مشابه، احتمالاً همان تأثیرات تمرینات مقاومتی شدید را بر پروفایل لیپید و التهاب سیستمیک به عنوان عوامل خطرزای قلبی ایجاد می­کنند. 

طاهره دلیر، رضا قراخانلو، مقصود پیری، حسن متین همایی،
دوره 19، شماره 19 - ( سال دهم/ شماره 1/ پیاپی 19/ بهار و تابستان 1397 )
چکیده

مقدمه و هدف: ورزش از طریقBDNF اثرات مفید خود را بر مغز القا می­ کند. با این حال، سازوکارهای سلولی این امر به طور کامل شناخته نشده است. بنابراین، هدف از انجام این پژوهش، بررسی اثر 8 هفته تمرین هوازی تناوبی بر بیان mRNAژن ­های SIRT1، CREB و BDNF در هیپوکمپ رت­ های نر ویستار بود.
روش­ شناسی: 12 سر رت 8 هفته ­ای آزمودنی­ های این مطالعه را تشکیل می­ دادند. رت­ها به روش تصادفی ساده به 2 گروه تقسیم ­شدند: گروه ورزش و گروه کنترل. حیوانات گروه ورزشی، تمرین هوازی تناوبی را به مدت 8 هفته (5 جلسه در هفته با سرعت 10 الی 15 متر بر دقیقه) تجربه نمودند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی حیوانات تشریح ­شدند و بافت هیپوکمپ استخراج گردید. اندازه­ گیری بیان mRNA ژن­ های SIRT1، CREB و BDNFبا استفاده از روش Real time-PCR صورت پذیرفت. از آزمون t مستقل برای مقایسه گروه­ ها استفاده شد و معنی­ داری بین متغیرها در سطح 0.05≥P مورد توجه قرار گرفت.
یافته ­ها: نتایج نشان داد که میزان بیان mRNA ژن­ های SIRT1، CREB و BDNF در بافت هیپوکمپ گروه تمرین ورزشی در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی­ داری افزایش یافت (0.001≥P).
بحث و نتیجه ­گیری: به طور کلی، به نظر می ­رسد که تمرین هوازی تناوبی قادر است از طریق مسیر پیام ­رسانی SIRT1/CREB/BDNF سطوح BDNFهیپوکمپ را به صورت مثبت تنظیم کند. از این رو، این نوع از تمرین ورزشی می­ تواند به منظور القاء اثرات مفید ورزش بر سلامت مغز بکار گرفته شود.


صغری سجودی، مقصود پیری، پروین فرزانگی، مریم دلفان،
دوره 19، شماره 19 - ( سال دهم/ شماره 1/ پیاپی 19/ بهار و تابستان 1397 )
چکیده

مقدمه و هدف: کاردیومیوپاتی دیابتی به تغییرات قلب در نتیجه اختلال هوموستاز گلوکز اشاره دارد که منجر به اختلال عملکرد بطن می­ شود و با نقص عملکرد میتوکندریایی همراه است. از آنجایی که فعالیت ورزشی به عنوان محافظت­ کننده قلب شناخته می­ شود، هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر 6 هفته پیش­ آماده­سازی ورزش مقاومتی بر فرایندهای همجوشی و شکافت میتوکندریایی در بافت قلب رت­های دیابتی نوع 2 بود.
روش‌شناسی: 18 سر رت نر ویستار به روش تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند: گروه دیابت (تعداد = 6)، گروه دیابت + ورزش (تعداد = 6) و گروه کنترل (تعداد = 6)؛ گروه ورزش به مدت 6 هفته و 5 جلسه در هفته تمرین مقاومتی (حمل وزنه با 40 الی 160 درصد وزن بدن روی نردبان) را اجرا کردند. برای القای دیابت نوع 2، رژیم غذایی پرچرب همزمان با شروع برنامه تمرینی اعمال گردید و تا انتهای مطالعه ادامه یافت و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، تزریق STZ به صورت داخل صفاقی با دوز 25 میلی­ گرم بر کیلوگرم وزن بدن صورت پذیرفت. 7 روز بعد از تزریق STZ کلیه رت­ ها تشریح شدند و بافت بطن چپ قلب آنها استخراج شد. برای اندازه­ گیری میزان بیان mRNA ژن­ های MFN-2، OPA-1 و Drp-1 از روش Real time – PCR استفاده شد. همچنین، تحلیل آماری با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه در سطح معنی­ داری 0.05≥ p انجام شد.
یافته­ ها: کاهش میزان بیان ژن  ­های MFN-2 و OPA-1 و افزایش میزان بیانmRNA  ژن Drp-1 در حیوانات گروه دیابت در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (0.001≥ p). همچنین، رت­ های دیابتی تمرین­ کرده در مقایسه با گروه دیابت میزان بیان ژن­ های MFN-2 و OPA-1 بالاتر (0.001≥ p) و میزان بیانmRNA  ژن Drp-1 پایین­ تری (0.01≥ p) را نشان دادند.
بحث و نتیجه­ گیری: به نظر می ­رسد که 6 هفته پیش ­آماده­ سازی تمرین مقاومتی با تنظیم مثبت پروتئین­ های درگیر در همجوشی میتوکندریایی و تنظیم منفی شکافت میتوکندریایی افزایش ­یافته در بافت قلب می­ تواند خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی دیابتی را کاهش دهد.

حجت عرب، محمدعلی آذربایجانی، مقصود پیری، محمدعلی سردار،
دوره 21، شماره 21 - ( سال یازدهم/ شماره 1/ پیاپی 21/ بهار و تابستان 1398 )
چکیده

مقدمه و هدف: از آنجایی‌ که اندازه‌گیری توان بی‌هوازی نیازمند ابزار آزمایشگاهی دقیق بوده و امکان استفاده از این ابزار برای تمامی ورزشکاران وجود ندارد، آزمون‌های میدانی می‌تواند برای سنجش این قابلیت مورد کاربرد قرار گیرند؛ لذا هدف از این پژوهش بررسی روایی آزمون میدانی جدید ارزیابی توان بی‌هوازی (بتل روپ) کشتی‌گیران نخبه بود.
مواد و روش ها: ‌42 کشتی‌گیر نخبه خراسان رضوی به‌صورت داوطلبان در این مطالعه شرکت کردند. در دو مرحله بافاصله استراحتی یک‌هفته‌ای، آزمون وینگیت بی‌هوازی اندام فوقانی و آزمون بتل روپ اندازه‌گیری شد. قبل، بلافاصله، 5 دقیقه و 10 دقیقه پس از پایان آزمون تغییرات ضربان قلب و لاکتات خون اندازه‌گیری شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون ،ضریب همبستگی درون کلاسی، توافق بلاندآلتمن و رگرسیون خطی استفاده شد. سطح معنی‌داری 0.05>P در نظر گرفته شده است.
یافته‌ها: بین ظرفیت بی‌هوازی آزمون وینگیت 30 ثانیه‌ای اندام فوقانی و آزمون بتل روپ رابطه مثبت معنی‌داری وجود داشت (0.66=r؛ 0.001=P). بین توان اوج مطلق (0.97=r؛ 0.001=P) و نسبی (0.52=r؛ 0.007=P)، توان میانگین مطلق (0.44=r؛ 0.02=P) و توان حداقل مطلق (0.41=r؛ 0.03=P) توان بیهوازی در دو روش رابطه مثبت معنی‌داری مشاهده شد. تغییرات ضربان قلب و لاکتات خون در دقیقه 5 (0.52=r؛ 0.007=P). و 10 (0.65=r؛ 0.001=P). رابطه مثبت و معنی‌دار را نشان داد. ضریب توافق بین کلاسی پایایی برابر با 463/0=P بود که همبستگی متوسط را نشان داد، اما نمودار بلاندآلتمن نشان داد بین میانگین و اختلاف ظرفیت بی‌هوازی در هر دو روش توافق قابل­قبولی وجود دارد.
بحث و نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد آزمون میدانی جدیدارزیابی توان بی‌هوازی (بتل روپ) از اعتبار لازم برای تعیین توان بی‌هوازی اندام فوقانی در کشتی‌گیران برخوردار است؛ لذا به مربیان توصیه می‌گردد برای تعیین توان بی‌هوازی کشتی‌گیران می‌توانند به‌جای آزمون وینگیت از این آزمون استفاده نمایند.


صفحه 1 از 1     

Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 4447