[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
بایگانی مقالات زیر چاپ::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: جستجو در مقالات منتشر شده ::
1 نتیجه برای حجتی زاده

دکتر راضیه حجتی زاده،
دوره 1، شماره 1 - ( 12-1394 )
چکیده

از میان نظریه‌هایی که در احیا و بازسازی دانش معانی در فاصلۀ سال‌های دهه 50-60 میلادی سهم بسزایی ایفا کرده‌اند، از کاربردشناسی زبانی می‌توان نام برد. هدف اصلی کاربردشناسی، مطالعه رابطۀ میان صورت‌های زبانی و کاربران آن‌هاست. کاربردشناسی زبانی به بررسی پدیده‌های زبانی از منظر کاربرد واحدهای زبانی می‌پردازد و هدف آن اساساً درک منظور کاربران زبان است. با در نظر گرفتن مبانی کاربردشناسی و علم معانی می‌توان به شباهت‌های میان این دو پی برد. از جملۀ این شباهت‌ها، توجّه آن‌ها به زبان کاربردی، یا به عبارتی، ساختارهای عینی و فعلیّت یافته زبان است. از جمله عوامل افتراق آن‌ها نیز نگاهی است که هر یک به مقولۀ زبان دارند. بلاغت در بستری دینی نضج یافت و هدف از آن، در اصل، تبیین اعجاز قرآن بود. در حالی که کاربردشناسی شاخه‌ای از دانش نوین زبان‌شناسی است که جنبۀ توصیفی آن بر جنبۀ تجویزی بلاغت سنّتی تقدم دارد. این مقاله تحلیل مبسوط نقاط شباهت و تفاوت میان این دو شاخۀ یادشده را مد نظر قرار داده و بر آن است تا دریابد که چگونه می‌توان با تلفیق این دو نگاه، راهی به اصلاح و کارآمدسازی هر چه بیشتر آن‌ها در عرصۀ مطالعات زبانشناسی ادبی گشود.



صفحه 1 از 1     

فصلنامه مطالعات نظریه و انواع ادبی Journal of Studies on Literary Theory and Genres
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 24 queries by YEKTAWEB 4510